Ter gelegenheid van de herdenking van het overlijden van pater Jean-Claude Colin op 15 november 1875 deelt Faustino Ferrari, SM, een overpeinzing over het herdenken.
Herinneringen
Het is inmiddels heel gewoon geworden om op elektronische agenda’s, automatische meldingen op sociale media en planners te vertrouwen om een belangrijke datum of gebeurtenis te onthouden. Zonder deze‘hulpmiddelen’lopen we het risico dat we iets vergeten of dat de herinnering binnen enkele ogenblikken vervaagt.
Elke religieuze ervaring heeft tijd nodig. Een leven dat in het teken staat van haast is een leven dat worstelt met – en zich afsluit voor – religieuze ervaringen. Haast is de vijand van de herinnering. Als we ons iets willen herinneren, moeten we onszelf de tijd gunnen. We moeten even stilstaan. We moeten onszelf momenten van rust gunnen. We hebben traagheid nodig. We hebben tijd nodig om na te denken en te mediteren. Naarmate we ouder worden, kunnen deze traagheid en deze tijd voor bezinning een geschenk worden, waardoor we de tijd van de herinnering kunnen waarderen.
Colin deed een oproep die voor elke Marist nog steeds actueel is: „Laat hen altijd bedenken dat zij, uit vrije keuze, behoren tot de familie van de Maagd Maria, Moeder van God; dat zij hun naam als Maristen aan haar ontlenen; en dat zij haar vanaf het begin hebben gekozen als hun voorbeeld en als hun eerste en eeuwige overste” (Constituties 228). Het gedenken van de dag waarop pater Colin stierf, brengt ons bij een andere herinnering: dat wij Maristen worden genoemd. Dat betekent dat we in gedachten moeten houden dat we tot de familie van Maria behoren. Het betekent dat we ernaar moeten streven haar geest te ademen en die voortdurend in ons te laten doordringen: “„Opdat allen die ertoe worden toegelaten, zich bewust van de familie waartoe zij behoren, hun plicht mogen begrijpen om ernaar te streven de deugden van deze heilige Moeder na te volgen en, om zo te zeggen, volgens haar voorbeeld te leven”(Constituties 7). Herinnering is een integraal onderdeel van de maristische identiteit. We kunnen niet groeien in het geestelijk leven, of werkelijk marist worden, als we niet herinneren, als we de herinnering niet levend houden.
Maar het gaat hier niet louter om het herdenken van een gebeurtenis of voorval uit het verleden. Het herdenken van het overlijden van pater Colin betekent uitdrukking geven aan een herinnering die onze spiritualiteit vandaag de dag tot leven brengt. Herinnering is dus noch louter een terugblik op het verleden, noch nostalgie daarnaar; integendeel, ze helpt de basis te leggen voor toekomstige projecten. Herinnering en belofte zijn nauw met elkaar verbonden. Door Gods liefde voor ons te gedenken, blijven we trouw aan zijn verbond. Daarom gedenken wij als Maristen niet alleen op de sterfdag van onze stichter, maar elke dag als leden van de familie van Maria.
Faustino Ferrari, SM




